So nech is mien Tohuus,\n\nick seh dat wiede Land för Oogen,\n\nso nech, ick kann dat gornich globem.\n\n...\n\nNoch ümmer wandern miene Droam,\n\nde wiede Weg to juu noa Huus.\n\n\n...\n\nDör stirnenkloare Nacht\n\n müch ick wull goan,\n\num mi to finnen,\n\nun uck mi to besinnen,\n\nwo ick groat worn bin,\n\nun mien leeve Öllern fin.\n\n...\n\n\nIck hev dat wiet no Huus,\n\ndoch in de kloare Nacht,\n\nso hev ick mi dat dacht,\n\ndoar is mien Weeg so lecht und licht,\n\nas gev dat goar keen Tied,\n\nas schaukle sic dat all torecht,\n\nas wärn all mien Sorg bileecht.\n\n...\n\nIn disse Nacht doar gev dat gor keen Tied,\n\ndoar wär dat allens gor nich wied,\n\nfun mi noa you,\n\nfun you noa mi.\n\n...\n\nSo sin wi noećh eenmoal all tohuus,\n\nun danzen op de Deel\n\nun singen,lachen freun uns veel,\n\nas wär dar ohne Tied een Speel.