De Glasdöör
Man kann garnich so scheef denken as dat kummt. Wie wärn grode no Nünkirken trucken un harn unse Kinner, de wi bi de Umtoch bi unse Öllern plazeert harn, afholt, dor passeere dat dat ersde Moal. Unse Jüngste, Eike, man grode mol veer Joar old, wull alles so gau wi möglich entdecken un haar nich regestreet, dat twischen Flur un Wohnstuv een Glasdöör in de Weecjh wär un doar harn wi de Maleur: He knalle mid fulle Wucht dorgegen. Nu wär dat gude Glasdöör, de ging nich kaputt, ower unse Lüde mussen we ersmoal trösten.
Doarmit dat nich weder paseere hett Ingrid denn so bummlig een Meder und dördig öwer de Boan een schmucke Blomenkranz in de Döör hungen. Nu sull doar ju nix mehr passeren. Ower denkste. As wi moal Besök fun Fründen harn, dar wull unse Fründin koat no de Kök wat holln, während wi an Stuvendisch seeten. Un denn sechen wi dat: Se bügge sick so richtig deep und wull ünner de Blommenkranz dör dör de Glasdöör loben. Schitt wat, oder Shit happens , we Forrest Gump seggt hett. De donnerde örnlich un sunn lüde Knust anne Kop het se sach doarfun droggen. Ingrid het dat denn noch moal optimeert mit de Winks mit de Tuunpoa, helbe ower nich. Wi seeten mit een Arbeitskolleg in der Stuv un vetellten dat grode mit den Glasdöör un unse Besök un wi wärn örnlich an lachen, doar rumpse dat schon weder gegen de Döör un de Jung fun mien Arbeitskolleg wär de Glsadöör weder in de Weg.
Ick wed nu nich, op wi de Glasdöör dorna nich mehr so örnlich putzt hem oder war wi suns anstellt häm dormit de Besök nich mehrt dör de Dör lep. Ower in de 20 Joar dorna is dat denn nich mehr passert.