Weddererkennungswert
Manchmal wenn ick in Tollhuus to Besoek bin un een Afstecker noa Flensburch moack, deng ick, dat waer moal nett sunn olle Scholfruuend to dreppen, over je oeller ick war, um so unwahrschienlicher waard dat, weil man se nich wedder erkennen kann. De hemm sick all tohopp to dull veraennert. Waer doch schoen, wenn de eene oder annere sunn Alleenstellungsmerkmal harr, an de man emm wedererkennen kunn. Nich alle: Een vun mien besten Sandkastenfreunnen is sun Nazigroete warn, de bruck mich nich oever de Wech to lopen. De will ick goanich sehn. Over an so manche olle Fruendschaft het man goode Erinnerungen un doar waer dat doch nich schlecht, wenn se wat harrn woran man se weddererkennen kunn. Enn Moddermoal, oder een grote Neas oder een blaue Teen wi Harald Blauzahn. Nu hett mien Fru mi over sunn Geschichte ut erre Kindheit vetellt vun sunn Jung, de se fuer een Tiedlang wedder troppen hett un de se erkannt hett, over sick nich trud hett emm antosprecken Dat kemm so. As Kind hett een Jung eer in de Schol oernlich trityt un se wechlopen un hett de Klassebdoer, wat sunn olle Isendoer waer, tosloan un de Jung krech de Finger doartwischen. Em mussen denn beide Fingerkuppen amputeert warn, sunn Maleur harr dat gem. Un ass se moal in eer Heimatstadt up de Bank waer un Geld afhoem hett, doar waer dat jues disse jyng Mann de err dat Geld aftellen de. Un as dat Geld so doer Finger glien seh, doar registreere se, dat dat wuhl de Jung ut err Klass waer. Mien Fruu het denn man lever schweegen as sick to erkennen to gem. Un wenn ick an disse Geschichte denk, denn is mi dat doch ganz recht dat ick so unerkannt doer Flensburg mascheeren kann. Ick verzichte geern op Weddererkennungswert un Alleenstellungsmerkmoale